W logo prawda jest ukryta.
Są to cepy u koryta.
Kiedy gadzina ukąsi Żmudzina – od jadu Żmudzina zdycha gadzina

piątek, 26 lutego 2016

Usprawnienie według profesora Pikulskiego

Każda osoba prowadząca kiedykolwiek biznes lub mająca do rozwiązania problemy organizacyjne powinna wiedzieć, że nie powinna się zwracać o pomoc w tym zakresie do przedstawicieli dwu zawodów: księgowych i prawników. Dlaczego? Otóż są to dwie grupy szkolone w zakresie wynajdowania problemów a nie ich rozwiązywania. Jako ilustrację można podać wynalazek WPiA pod światłym przywództwem profesora Stanisława Pikulskiego. Wynalazca ten zignorował spore rozciągnięcie procedury wyboru rektora w czasoprzestrzeni. Osiągnęło ono 4 lata. Skład senatu, wybranego w 2012 roku się zmienił. Wobec tego mogą wystąpić problemy ze stwierdzeniem, kto jest elektorem. Dodatkowo jest problem wiary. Bo to, że wybierając na podstawie starego statutu wybierano elektorów w rozumieniu nowego statutu można przyjąć tyko na wiarę. Rozumując na gruncie zdrowego rozsądku pojąć tego niepodobna. Uzasadniając to należało sięgnąć do konstytucjonalistów, którzy potrafią uzasadnić wszystko, bo są wszak konstytucjonalistami - nie jakimiś zwykłymi karnistami czy cywilistami. To wyższa kasta. Oni stanowią.  Sama nazwa o tym mówi.  Znalazł się podobno uczony konstytucjonalista lokalnego wychowu, który okadza wynalazek UWMu. Okadza, bo wynalazek nie pachnie. Dzięki tym wysiłkom trustu mózgów w UWM we wszechświecie zaobserwowano fale grawitacyjne. Taki to ciężki pomyślunek. O proszę, Poszewiecki też się zabawił w pomieszanie księgowego i prawnika - znalazł problem.  Jak tu osadzić naszego Muenhausena na tronie? Waj,waj,waj,waj? Pociskiem armatnim najlepiej.

czwartek, 25 lutego 2016

Wielki innowator

Profesorowie Górecki, Pikulski i prawie cały Senat UWM to wielcy innowatorzy. Wymyślili, że to kandydaci w wyborach i ich poplecznicy będą wybierać elektorat. W ramach tego wynalazku WPiA wyznaczył na elektorów Senat UWM. Senat UWM ochoczo podchwycił ten wielki wynalazek i mianował sam siebie. Literatura zna takie przypadki.

Baron Muenhausen latał na kuli armatniej i sam się wyciągał z bagna za włosy. Zdolności podobne do nadprzyrodzonych ma również rektor UWMu. Sam sobie wybrał elektorat przy asyście byłego oficera SB. Nakarmił ten elektorat premiami i etatami. Elektorat ten następnie wybierze go na rektora. Uczony prawnik z tego wydziału wypisuje do ministra nauki wypracowania, z których wynika, że to jest prawidłowo. Podobno to ten sam prawnik, któremu się bardzo podoba że w Trybunale Konstytucyjnym zasiedli zwolennicy tylko jednej partii. Ludzie mówią, że on uczestniczył w czarach, które to sprawiły. Wielki magik.

Na pewno istnieją uniwersytety, w których panuje większa głupota niż w UWMie. Ale szukać trzeba bardzo długo. Niestety Poducha uważa, że głupota jest zaraźliwa i w ślad za UWMem pójdą inne uczelnie.

Dziwię się, że rektor nie uprościł procedur jeszcze bardziej. Jedynym elektorem w wyborach rektora na kolejną kadencję powinien być obecny rektor. Najśmieszniejsze w tym wszystkim jest to, że w opinii Poduchy Górecki zostanie rektorem, ponieważ głupota jest w Polsce otoczona kultem. Głupota ma immunitet!

środa, 24 lutego 2016

Biełka i Striełka

Biełka i Striełka. Te miały więcej szczęścia niż Łajka. Były w kosmosie i wróciły. Czyż nie są wspaniałe?


poniedziałek, 22 lutego 2016

niedziela, 21 lutego 2016

Kolejny Nobel?

Enrique Simonet - La autopsia
Fragment wypowiedzi nieocenionego Lecha Wałęsy "Dziwię się ruchom zmarłego generała". Czyżby Wałęsa chciał zostać laureatem nagrody Nobla w dziedzinie medycyny sądowej?

piątek, 19 lutego 2016

Ekstremiści na UWM

Drodzy Państwo,
Na UWM idą po ekstremum. Delegatem pracowników do wybierania rektora został obecny kanclerz - Aleksander Socha. Gratulujemy śmieszności. Szkoda, że nie została tym delegatem rektorowiczowa, rektorowicz lub rektorowa.

Kolejny etap imitacji wyborów odbył się 19 lutego. Podobno tłumów nie było. Również o kandydatów nie było łatwo. Bo trudno jest się zdecydować na udział w błazenadzie.Chyba że ze strachu.


Piłem u generała KGB


Ten rok rozpoczął się od różnych nadzwyczajnych zdarzeń związanych z historią na kartach tajnych służb. Przyznaję się bez bicia w ramach samolustracji, że piłem z generałem KGB Ukrainy. Na wszelki wypadek, gdyby ktoś u nas w redakcji zawnioskował o lustrację redaktora naczelnego.

To był ojciec mojego kolegi z grupy akademickiej. Nie słyszałem w Kijowie od nikogo bardziej krytycznych opinii na temat komunizmu niż od tego kolegi i jego brata. To był rok 1980. W ramach znajomości zostałem zaproszony do domu ich ojca.

A tu Szewczuk śpiewa o podobnym zdarzeniu jak pił u generała FSB.