Dzień Informatyka w p.o.Ducha

W celu uczczenia Dnia Informatyka do CloudaIDE dołączyliśmy nową skórkę. Tak wygląda skórka - Chmurka. Chmura - to inne przezwisko Mrówki.

Drugie życie walizki Mrówki

Walizka Mrówki z 1971 robi karierę w show-biznesie. W pierwszym życiu jechała do Technikum Mechaniczno-Elektrycznego we Wrocławiu na Młodych Techników, gdzie jej właścicielka stała się wkrótce szefową samorządu szkolnego tej gigantycznej (5 tys. uczniów) szkoły średniej.

Istnieje system

Zaistniał system. Miał zaistnieć 1 lipca 2014, a od 31 sierpnia 2014 miał istnieć pełną parą. Teraz proszę Państwa trzeba przychodzić biegiem na 7.00 do pracy bo Państwa powyrzucają. Podobno działy się dantejskie sceny na finiszu pod rektoratem. Bliscy i znajomi rektora byli uprzedzeni o łapance na spóźnialskich. Biegi są dobre dla zdrowia. Pan rektor spóźnił się troszkę z wdrożeniem, protokół końcowy którego podpisano 14 sierpnia 2014. Dwa lata to jednak wobec wieczności drobiazg. Im to ujdzie bo oni są najrówniejsi wśród równych. Chociaż, kto wie?Aha, nie zaglądajcie Państwo na p.o.Ducha w pracy. Jest monitoring. Jak widać na poniższym obrazku niezbyt szczelny.

Konstruktywna krytyka c.d.

Inny "Miś". Zawieszony w PO

W ramach nauki o przedsiębiorczości postanowiłem gwiazdom biznesu dotacyjnego Monice Góreckiej i Elizie Jodko Popławskiej  przybliżyć pojęcie "ryzyko". W informatyce zdarza się, że projekty się nie udają, lub programy mają wady. Trzeba biznes konstruować z uwzględnieniem czynnika ryzyka. Tu obie celebrytki nie powinny się obawiać. Przełożonym Elizy Popławskiej Jodko jest "tato" Moniki Góreckiej. Samozawieszony w PO Miś. Jakiego by kitu nie pociśnięto to on zostanie przyjęty. Naciski są do tego idealne. Wewnętrznych zagrożeń nie widać. Czynnik zewnętrzny też może być zneutralizowany poprzez postawienie barier dla przejrzystości. Także biznes dotacyjny jest "risk free". Jednak, w programie MSP powinno się wyjaśniać pojęcie ryzyka. Nie wszyscy absolwenci tej wszechnicy przedsiębiorczości przecież dostąpią zaszczytu bycia rodziną rektora. Biznes zredukowany do dotacyjnego na szerszą skalę nie jest możliwy. Chyba, że się okrada inne kraje.

Definicja czytelnika według Gazety Wyborczej

Może Gazeta Wyborcza powinna przejść na pismo obrazkowe? Skoro zakładają, że ich target to tumani.

Muzyk kwantowy

A tu za fortepianem gość redakcji p.o.Ducha Milky Wishlake - Quantum Trio. W utworze o cząstkach elementarnych "Particles".

Pan w meloniku

Na ulicach Poznania można czasami dostrzec skromnego pana w meloniku - Jerzego Albrychta, matematyka, pochodzącego ze Lwowa. Moja rodzina miała z nim starcie na Politechnice Poznańskiej. Profesor Albrycht delikatnie wyraził zdanie o roli kobiet w matematyce, podobne jak Stefan Banach. Ich ścieżkę kariery widzi po lwowsku, bardzo tradycyjnie. Dobiega teraz setki. Może by profesor Albrycht zaszczycił planowane na jesień Forum Matematyków Polskich w Olsztynie. Może ktoś podrzuci ten pomysł organizatorom?

Profesor Albrycht jest znawcą kultury żydowskiej. Zna język aramejski. Jak mówił Hugo Steinhaus - "kiedy o matematyku mówią, że jest humanistą to znaczy to zupełnie co innego, niż gdy mówią to o humaniście".

Stefan Banach i Jerzy Albrycht mieli kawałek życiorysu związany z Rudolphem Weiglem. Ten wybitny uczony bronił swoich kolegów przed zagładą poprzez zaproszenie ich do testów z zarażonymi tyfusem wszami. Szczepionka przeciw tyfusowi to wielkie osiągnięcie medycyny.

Polecam Państwa uwadze następujący fragment z Wikipedii "Pomimo ogromnego osobistego ryzyka, udzielił on brawurowej odpowiedzi na propozycję generała Katzmanna - wysokiego rangą emisariusza Heinricha Himmlera (połączoną z subtelną groźbą nawiązującą do mordu przez Gestapo lwowskich profesorów na Wzgórzach Wuleckich). Odpowiedź Weigla (było to w roku 1942 czy 1943) brzmiała następująco: „Jako biolog znam zjawisko śmierci i często myślę o śmierci, bo życie stało się takie smutne i beznadziejne. Więc możecie mi zrobić przysługę i mnie zabić, albo musicie mnie akceptować jako polskiego profesora narodowości polskiej”. Dodał także, że nie wypiera się swojego austriackiego pochodzenia, ale może mieć wątpliwą wartość dla Niemców czynienie honorów polskiemu profesorowi, który zhańbiłby się przyjmując ich propozycję." Heinrich Himmler - w historii zdaje się byli nie tylko dobrzy Niemcy.